طرح و دفاع از دعوی در کمیته سازش کانون ها

نوشته شده توسط instute. در دسته خدمات تخصصی1

انتشار یافته در اسفند ۰۴, ۱۳۹۵ با بدون دیدگاه

طرح و دفاع از دعوی در کمیته سازش کانون ها توسط موسسه حقوقی تخصصی بازار سرمایه ایرانیان

 

 برای طرح و دفاع از دعاوی در کمیته سازش کانونها، کافی است با ما تماس بگیرید تا تیمی از کارشناسان خبره حقوقی، کارشناسان مالی و وکلای مجرب درحوزه بازار سرمایه برای حفظ و حراست از حقوق شما دست به کار شود.

 

فعالیت تخصصی کانون

کانون ها در واقع انجمن های حرفه ای فعال در بازار اوراق بهادار هستند که به تناسب صنف و صلاحیت، خدمات تخصصی یا نظارت های مربوط انجام می دهند. کانون فی نفسه فعالیت حرفه ای همچون نقش واسطه گری در معاملات یا ارایه مشاوره و سبد گردانی یا انتشار اوراق بهادار و سایر وظایفی که در محدوده وظایف اعضاء است انجام نمی دهند. مثلاً کانون کارگزاران بورس و اوراق بهادار به کارگزاران، که اعضای خود به شمار می روند خدمت ارائه یا نظارت خواهد کرد و این کانون تکلیفی به ارایه خدمات به سایر فعالان بازار همچون سرمایه گذاران، ناشران و … نداشته و نظارتی نیز بر آنها نخواهد داشت.

رفع اختلافات حرفه ای در کانون ها

روح حاکم بر قانون بازار بیانگر این است که فعالان بازار اوراق بهادار دارای صنوف ویژه با مقررات انضباطی و اداری خاص حاکم بر اعضای خود می باشند. به عبارت دیگر با تشکیل و فعالیت کانون ها، بسیاری از مسئولیت های نظارتی و رفع اختلافات اعضاء به شیوه میانجیگری بر عهده کانون ها قرار می گیرد. یکی از وظایف قانونی کانون، تلاش در جهت حل و فصل اختلافات ناشی از فعالیت حرفه ای اعضای خود می باشد. از مزایای این تکلیف قانونی این است که به لحاظ تخصصی بودن موضوعات اختلافی و آشنایی اعضای رسیدگی کننده به ساز و کارهای قانونی اجرایی فعالیت حرفه ای اعضاء، به عنوان میانجی در حل و فصل اختلافات طرفین دعوا ایفای نقش می کنند.

البته با توجه به این که در خصوص دعاوی مطروحه در کانون ها، یک طرف از دعوا از اعضای کانون می باشد، لزوم رعایت اصل عدالت و انصاف از طرف اعضای رسیدگی کننده و سایر کارکنان اداری کانون در تعامل با طرف مقابل دعوا ضرورتی اجتناب ناپذیر است تا شبهه تبانی کانون با اعضای خود نیز حادث نشود. چه بسا طرف دعوا در صورت مشاهده عدالت و انصاف و قانون گرایی در میانجیگری اعضای رسیدگی کننده به دعوای خویش، اعتماد و اطمینان بیشتری در او ایجاد شده و حسن نیت و روحیه گذشت و تساهل و تسامح در او تقویت شده و در نهایت دعوای خود را به سازش ختم کند، در غیر این صورت با تلاش فراوان اعضای رسیدگی کننده نیز خواهان دعوا به دلیل عدم اعتماد به مجموعه، سعی در احاله پرونده خود به هیأت داوری خواهد داشت.

ضوابط انضباطی و حمایتی کانون

کانون ها مقررات ویژه انضباطی و حمایتی خواهند داشت که علاوه بر حمایت تخصصی از اعضاء ضوابط و استانداردهای حرفه ای و انضباطی را نیز مطابق قانون بازار وضع و اجرا می کنند.

کانون ها علاوه بر نظارت بر اعضای خود و در راستای حمایت از آنان و مطابق اساسنامه مورد تأیید سازمان به عنوان نمونه می توانند فعالیت های زیر را نیز انجام دهند:

اعتلای اعتبار و وجهه ی اعضاء نزد جامعه از طریق ترویج استانداردهای اخلاق حرفه ای و ترغیب اعضاء به رعایت قوانین و مقررات، کمک به ایجاد یک بازار اوراق بهادار عادلانه، رقابتی و کارا در کشور به منظور جلب اعتماد سرمایه گذاران، ارتقاء اعتبار اعضای کانون و اشخاص وابسته به اعضاء نزد سرمایه گذاران، تنظیم امور و اعتلای حرفه هایی که اعضای کانون به آن اشتغال دارند، بهبود و گسترش خدماتی که اعضای کانون ارائه می دهند، ارتقاء و توسعه ی دانش حرفه ای مدیران و کارکنان اعضاء از طریق گسترش و بهبود آموزش های حرفه ای، توسعه ی روابط با مؤسسات آموزشی و پژوهشی داخلی و خارجی، انجام تحقیقات و انتشار نشریات تخصصی، تبادل نظر و تشریک مساعی با قانونگذاران و مراجع تصمیم گیری و مشارکت در تدوین قوانین و مقررات در جهت توسعه ی بازار کارآمد اوراق بهادار و حفظ منافع سرمایه گذران، تشکیل جلسات، همایش ها، کارگاه ها و دوره های آموزشی جهت تبادل اطلاعات و افزایش سطح دانش مدیران و کارکنان اعضاء به منظور توسعه ی بازار اوراق بهادار کشور، همکاری با انجمن ها، کانون و نهادهای مشابه بین المللی و نیز نهادهای آموزشی و پژوهشی مالی بین المللی در راستای توسعه ی حضور بازار اوراق بهادار کشور در جامعه ی مالی جهانی، تشکیل کار گروه ها و کمیته های تخصصی در کانون مانند کار گروه ها و کمیته های تخصصی در کانون مانند کار گروه ها و    کمیته های حقوقی، آموزشی و مشاوره در راستای ارائه خدمات کارآ و مؤثر به اعضاء بررسی و تحقیق در مورد دیدگاه ها، مشکلات و موانع کسب و کار اعضاء در بازار اوراق بهادار و انعکاس آنها به مقامات مسئول و ارائه ی پیشنهادهایی برای رفع این مشکلات و موانع، ارتقای آگاهی های عمومی در مورد ضرورت مشارکت جمعی در بازار اوراق بهادار و تلاش برای بسط فرهنگ سرمایه گذاری و دانش مالی در بین خانوارهای ایرانی.

نهاد میانجیگری

چگونگی رسیدگی در کمیته سازش کانون ها، در قالب نهاد میانجیگری است.

بدین معنا که اعضای کمیته سازش صرفاً به عنوان میانجیگر وارد رسیدگی به دعوا شده و تلاش   می کنند تا با بیان قوانین و مقررات و رویه های اجرایی فعالیت حرفه ای مربوط، خواسته های طرفین دعوا را به یکدیگر نزدیک کرده تا بر نقطه مشترکی توافق کنند. میانجیگر حق تحمیل خواسته خود را بر اراده طرفین نداشته و نتیجه نهایی تابع اراده طرفین دعواست. در بخش دوم در مباحث شیوه های جایگزین حق و فصل اختلافات (ADR) از ضوابط حاکم بر میانجیگری بیشتر سخن خواهیم گفت.

 عدم امکان صدور رأی

کمیته سازش کانون ها صلاحیت قانونی صدور رأی ندارند. صدور رأی در فرآیند میانجیگری که تصمیم گیری منوط به رضایت طرفین دعواست، وجود نداشته، بلکه حکم نهایی در هیأت داوری که صلاحیت قانونی صدور رأی دارد صادر می گردد.

نتیجه فرآیند میانجیگری، یک وضعیت برنده – برنده است، یعنی طرفین دعوا با صلح و سازش رضایت به وضعیت مورد توافق دارند که این وضعیت با صدور حکم که اصولاً یک نفر بازنده خواهد بود، تفاوت دارد.

حاکمیت اراده طرفین دعوا

هر گونه تصمیم به کارشناسی یا استماع شهادت شهود صرفاً بر مبنای توافق و تراضی طرفین دعوا صورت می گیرد. میانجیگر می تواند در بیان رویه ها و مقررات قانونی، مطالبی جهت تنویر افکار طرفین دعوا نسبت به موضوع اختلافی بیان نماید، اما الزام به کارشناسی یا استماع شهادت خارج از حیطه وظایف کمیته سازش به نظر می رسد مگر با توافق اصحاب دعوا.

 واقعی بودن سازش یا عدم سازش

رسیدگی در کمیته سازش کانون ها و حصول سازش یا عدم سازش باید مطابق با واقع و در پی فرآیند تلاش و کوشش کمیته در ایجاد سازش باشد. لذا در صورت صدور گواهی عدم سازش توسط کانون مربوطه بدون تلاش واقعی در جهت حل و فصل مسالمت آمیز اختلاف، با تکلیف قانونی مطابقت نداشته و می تواند از موارد ایراد توسط هیأت داوری نیز به شمار می رود. لذا می توان اظهار داشت فرآیند میانجیگری کانون ها از بعد رویه و آیین رسیدگی، تابع مقررات کلی نهاد، میانجیگری است که آن میانجیگر با ارایه یک رویه مذاکره و بیان موضوع اختلاف، طرفین را جهت رسیدن به یک توافق مشترک مساعدت می نماید.

اجباری بودن فرآیند میانجیگری

فرآیند طرح دعوا در کانون ها از جنبه اختیاری یا اجباری بودن، برخلاف میانجیگری عمومی، نوعی ارجاع اجباری است نه اختیاری. بدین معنا که طرفین دعوا الزاماً می بایست فرآیند رسیدگی در کانون را طی کرده باشند تا پرونده قابل طرح در هیأت داوری باشد و حال آن که میانجیگری معمولی یکی از شیوه های جایگزین حل و فصل اختلاف خارج از ساز و کار قضایی است که با توافق و تراضی طرفین دعوا شروع، جریان و خاتمه می یابد. لذا چنانچه خواهان یا خوانده دعوا به منظور اخذ رأی قطعی هیأت داوری، تمایل به عدم ورود به فرآیند کمیته سازش کانون را داشته باشد، دعوای بدون طرح در هیأت توسط دبیر هیأت با درخواست رفع نقض مواجه خواهد شد.

کانون تنها نهاد قانونی رسیدگی بدوی

با عنایت به اجباری بودن طرح دعوا در کانون، به عنوان مقدمه طرح در هیأت داوری، می توان چنین گفت که طرفین نمی توانند گواهی عدم سازش خود را از طریق مرجع و نهادی غیر از کانون اخذ کرده و به هیأت داوری ارائه نماید. آری طرفین دعوا برای رفع اختلاف خود و استفاده از ساز و کار غیر قضایی حل و فصل اختلافات می توانند اختلاف خود را به هر شخص ثالثی در قالب داوری اختیاری موضوع قانون آیین دادرسی مدنی یا سایر داوری های سازمانی ارجاع دهند، اما در صورت تمایل به پیگیری دعوا در هیأت داوری و اخذ رأی قطعی، الزاماً موضوع باید در کانون مربوطه طرح و گواهی عدم سازش نیز توسط آن کانون صادر گردد.

 کانون مرتبط

با توجه به تشکیل کانون های متعدد به اعتبار فعالان متعدد در بازار اوراق بهادار طبیعی است که هر شخص حقیقی یا حقوقی، اعم از سرمایه گذار، کارگزار، ناشر و … باید به کانون مربوطه خود جهت طی مرحله سازش مراجعه نماید. البته نکته قابل ذکر این که در صورتی که طرفین اختلاف عضو یک کانون باشند مشکلی حادث نمی شود، اما چنانچه اختلاف بین دو شخص که هر کدام عضو کانون جداگانه باشند رسیدگی بدوی در کدام کانون به عمل خواهد آمد؟ مثلاً اگر اختلاف بین یک کارگزار با یک شرکت سرمایه گذاری ناشی از فعالیت حرفه ای حادث شد کدام یک از کانون های ذیربط صالح به رسیدگی است؟ به نظر می رسد با توجه به مرتبط بودن موضوع اختلاف به هر کدام از کانون ها و آشنایی اعضای آن کانون به رویه های جاری و مقررات مربوطه، رسیدگی در هر کدام از کانون ها خالی از اشکال است و تشخیص کانون صالح به لحاظ ماهیت رسیدگی در کانون، تابع مقررات صلاحیت ذاتی نمی باشد. البته با عنایت به عمومات آیین دادرسی مدنی می توان گفت که طرح دعوا در کانونی صورت گیرد که خوانده عضو آن است. مثلاً در مثال فوق الذکر، بر فرض این که خواهان این دعوا عضو کانون کارگزاران بورس و اوراق بهادار است، دعوا در کانون نهادهای سرمایه گذاری طرح شود نه کانون کارگزاران.

 رسیدگی بدوی در کانون

با عنایت به اینکه هیأت داوری زمانی وارد رسیدگی ماهوی به پرونده ها شده که مدارک و مستندات مربوط تکمیل و ارائه شده باشد، طزح ابتدایی دعاوی ناشی از فعالیت حرفه ای فعالان بازار به هیأت داوری منجر به صدور قرار ارجاع امر به سازش توسط هیأت داوری خواهد شد. لذا خواهان پرونده ها می بایست دعوای خود را ابتدا در کانون مربوطه طرح نماید نه اینکه مستقیماً به هیأت داوری مراجعه کند، به عبارت دیگر هیأت داوری مرجع ابتدایی رسیدگی به اختلافات ناشی از فعالیت حرفه ای نیست.

 آیین رسیدگی در کانون

آیین و رویه رسیدگی در کانون تابع تشریفات و الزامات آیین دادرسی نبوده و با توجه به اجباری بودن میانجیگری، به تراضی و توافق اصحاب دعوا نیز انعطاف پذیر نمی باشد. لذا با توجه به الزامی بودن طی مرحله سازش برای طرفین دعوا، تعیین و تصویب مقرراتی جهت گذراندن این مرحله اجباری، برای طرفین دعوا یا اعضای کمیته سازش ضروری می باشد.

خروجی عملکرد در کانون

خروجی و نتیجه عملکرد در کانون در صورت حصول سازش بین طرفین دعوا اصطلاحاً به شکل برنده – برنده بروز خواهد کرد. یعنی طرفین دعوا اختلافات مالی ناشی از فعالیت حرفه ای خود را بدون الزام و اجبار قانونی و با میل و اراده خود و در جهت جبران خسارات وارده حل و فصل     می کنند. در غیر اینصورت کانون مربوطه گواهی عدم امکان حصول سازش بین طرفین دعوا صادر و به طرفین دعوا ارائه می کند.

 مرجع تشخیص فعالیت حرفه ای

با توجه به اینکه کانون ها و به تبع آن هیأت داوری صلاحیت رسیدگی به اختلافات ناشی از فعالیت حرفه ای فعالان موضوع قانون بازار اوراق بهادار را بر عهده دارد، و با عنایت به اینکه رسیدگی بدوی به پرونده ها در کانون مربوطه به عمل می آید، آیا تشخیص حرفه ای بودن یا نبودن موضوع در صلاحیت کانون است یا هیأت داوری؟

به نظر می رسد نتوان کانون را مرجعی صالح برای صدور قرار عدم صلاحیت دانست، چرا که تشخیص حرفه ای بودن یا نبودن موضوع اختلافی با یک مرجع صالح قضایی (دراین خصوص هیأت داوری) است که می بایست ضمن حرفه ای ندانستن موضوع و صدور قرار عدم صلاحیت خود، مرجع صالح قانونی را مشخص نموده و خواهان را به آن مرجع ارشاد نماید. در حالی که نه تنها کانون ها صلاحیت صدور چنین قرارهای قانونی را نداشته، بلکه در صورت صدور به اعتبار مراجع صالح قانونی، اساساً این نهاد ممکن است برای آن مراجع ناشناخته باشد.

بدون دیدگاه

در حال حاظر دیدگاهی وجود ندارد طرح و دفاع از دعوی در کمیته سازش کانون ها. شاید شما مایل به افزودن یکی از نظرات شخصی خودتان؟

دیدگاهتان را بنویسید